Irakasteko baldintzak sortu: ENTZUN.

Ba al dakigu entzuten? Ezetz esango nuke. Entzutea, besteak esan nahi duena ulertzea da.
Zenbatetan bihurtu dugu elkar-hizketa, bakar-hizketa? Norbera da egiaren jabe. Egia norberarena da. Bainan ondokoaren egia, zure bezain egi da. Elkar-hizketa ondokoaren egia deszifratzean datza. Aplikatu dezagun printzipio hau ikasleekin. Nor da egiaren jabe? Irakaslea? Nork bihurtzen du irakaslea egiaren jabe? Eta nola tratatzen dugu ikaslearen egia? Gai al gara ikasleak bere egia duela aitortzeko, entzuteko, ulertzeko? Erreflexionatu dezagun.
Emmanuel Kant-ek zioena gogoratu nahi dut: " No ver, separa a las personas de las cosas, no oír separa las personas de las otras personas"

Esan beharrik ez da, bi belarri eta aho baten jabe gera. Halere nago, bakarra duguna gehiago darabilgula bi belarriak baino. Baten batek esango luke,"eskerrak bi belarri ditugun..."

Amaitzeko, Carl Rogers-en beste esaldi borobil batek atentzioa deitu dit: "En la voz de los clientes (ikasle izan zitekeen ere), podemos escuchar al propio universo, más allá del mensaje inmediato de la persona, no importa de que se trate, está lo universal."