Horrela bai!

Kobazulo batetik irten beste batean sartzeko.
Goizeko 9tan irten ginen Plaiaunditik 18 ikasle eta 2 irakasle.
Autobusean sartu orduko ohartu nintzen ikasleek ez zekitela oso ongi nora gindoazen. Listorretako inguruan dauden Aitzbitarteko kobazuloak ezagutzeko beharrezkoak diren jantziak ez baizeramatzaten. Txandalak beharrean galtza bakeroak, aldatzeko jantzirik ez.
Irteera batean bi alde egoten dira. Lehena, prestatutakoa. Bigarrena, prestatu gabea, inprobisazioari bide, aukera ematen diona. Irteera honek asko izan zuen bigarrenetik. Inprobisazioa, orain zer egin ziur ez jakitea, gauzak ongi edo oker aterako ote diren ez kontrolatzea,... Halere kasu hauetan oso garrantzitsua da konfidantza. Esperientziak eta egoten jakiteak ematen duen esperientzia.
Alde prestatuan, kubazuloetara bisita sartuko dut. Ainara eta Jabi-ri esker, Felix Ugarte espeleologia elkarteko kideak, Aitzbitartek gordetzen dituen sekretu batzuk ezagutu genituen. Oso jatorrak iruditu zitzaizkidan. Oso ibilbide didaktikoa eta atsegina prestatu zuten.
Alde ez prestatuari dagokionez, kobatik atera ondokoa aipatuko dut. Azkarregi irten ginen eta ia ordu t´erdi genuen autobusa iritsi aurretik. Inprobisatu. Eta orain zer? Perurena aldera oinez joatea erabaki genuen, ondoren bertan hamaiketakoa egiteko. Bidean, Mugaritz jatetxean sartu ginen, munduko 4. jatetxeriki hoberena omen, eta bertan Andoni Adurizen idazkariarekin hizketan aritu. Jatetxea erre berri denez, nahiko aztoratuak dabiltza azken aldian. Animoak eman genizkien. Azkenean, autobusa uste baino lehenago iritsi eta hamaiketakoa egitera joan ginen Perurena aurretik dagoen jatetxe batera. Txorizoa, odolkia, kroketak eta nola ez, sagardoa. Sagardoa ondoegi sartu zela uste det. Bueno, ba horixe. Inprobisazioak ere behar du tartea irteeretan. Inprobisazioak, ez-usteari ateak zabaltzen dizkio.
Mila esker, Ainara, Jabi, Maite, autobus gidari, jatetxeko langile eta irteeran partehartu duzuen ikasle guztiei. Plazer bat izan da.

Irakasleak bete beharrekoak.

Onar dezagun behingoz! Oso irakasle txarrak gara. Zer da gure egitekoa? Guk ikasitako edukiak ikasleei transmititu eta kitto! Asko hitzegingo nuke gai honetaz. Halere, ondorengo dokumentua interesgarria iruditzen zait. Pedagogia berri baten beharrean gaude. Nolakoa ordea? Ondorengo dokumentuak zenbait irizpide ematen ditu. Ados edo ez, hori eztabaidagarria da. Bainan, hain juistu, hori da behar duguna, EZTABAIDA. Zenbat urte daramagu hezkuntza sistema berdina aplikatuz, eduki berberak, metodologia berberak, irakasle eta ikasle harreman klasikoak,... Egungo hezkuntza sisteman eboluziorik izan bada, hori ikasgai artistikoetan izan da. Musika, plastika, gorputz hezkuntza,... Paradoxikoa da, hala ere, administrazioak ikasgai hauei dagozkien ordu gutxiak ere murriztu nahi dituela. Kontra, ikasgai klasikoek, matematikak eta hizkuntzak, administrazioaren begiratu ona jaso eta ordu gehiago behar dituztela ondorioztatu du.

Bigarrena amaitu eta Hirugarrena hasi.

Bigarren ebaluaketak eman du eman beharrekoa. Batukada, Txuri-Urdinera eta eskiatzera irteerak, esgrima , Aerobik, Spinning, trinketea eta Squash-a izan dira bigarren ebaluaketan egin ditugun ekintzak. Honekin batera, talde bakoitzak bere blog propioa sortu du eta Bidasoako bailarako aisialdiaren gida egitearen ideia praktikara eramaten ari gara. Ikasleen aldetik balorazio positiboa izan da. Nire balorazioa aurrerago azalduko dut beste artikulu batean.
3. ebaluaketaren hotsak ere entzuten dira jadanik. Ebaluaketa honek bi zati ditu. Bata Aste santuko oporrak bitarte eta bestea kurtso amaierarte. Praktikan, 5 aste lehen zatiak, eta beste 5 aste bigarrenak.
3. ebaluaketa honen ardatzak honakoak dira:

1- Aisialdi aukerak ezagutzen jarraitu. 3. ebaluaketako plangintza osatu.
2- Blogari forma eman eta elikatzen jarraitu.
3- Hitza gaia emanda sorkuntza ariketa.
4- Laburmetraia. (talde batekin)

2. ebaluaketako nire balorazioa hurrengo komentarioan egingo dut.