Kobazulo batetik irten beste batean sartzeko.
Goizeko 9tan irten ginen Plaiaunditik 18 ikasle eta 2 irakasle.
Autobusean sartu orduko ohartu nintzen ikasleek ez zekitela oso ongi nora gindoazen. Listorretako inguruan dauden Aitzbitarteko kobazuloak ezagutzeko beharrezkoak diren jantziak ez baizeramatzaten. Txandalak beharrean galtza bakeroak, aldatzeko jantzirik ez.
Irteera batean bi alde egoten dira. Lehena, prestatutakoa. Bigarrena, prestatu gabea, inprobisazioari bide, aukera ematen diona. Irteera honek asko izan zuen bigarrenetik. Inprobisazioa, orain zer egin ziur ez jakitea, gauzak ongi edo oker aterako ote diren ez kontrolatzea,... Halere kasu hauetan oso garrantzitsua da konfidantza. Esperientziak eta egoten jakiteak ematen duen esperientzia.
Alde prestatuan, kubazuloetara bisita sartuko dut. Ainara eta Jabi-ri esker, Felix Ugarte espeleologia elkarteko kideak, Aitzbitartek gordetzen dituen sekretu batzuk ezagutu genituen. Oso jatorrak iruditu zitzaizkidan. Oso ibilbide didaktikoa eta atsegina prestatu zuten.
Alde ez prestatuari dagokionez, kobatik atera ondokoa aipatuko dut. Azkarregi irten ginen eta ia ordu t´erdi genuen autobusa iritsi aurretik. Inprobisatu. Eta orain zer? Perurena aldera oinez joatea erabaki genuen, ondoren bertan hamaiketakoa egiteko. Bidean, Mugaritz jatetxean sartu ginen, munduko 4. jatetxeriki hoberena omen, eta bertan Andoni Adurizen idazkariarekin hizketan aritu. Jatetxea erre berri denez, nahiko aztoratuak dabiltza azken aldian. Animoak eman genizkien. Azkenean, autobusa uste baino lehenago iritsi eta hamaiketakoa egitera joan ginen Perurena aurretik dagoen jatetxe batera. Txorizoa, odolkia, kroketak eta nola ez, sagardoa. Sagardoa ondoegi sartu zela uste det. Bueno, ba horixe. Inprobisazioak ere behar du tartea irteeretan. Inprobisazioak, ez-usteari ateak zabaltzen dizkio.
Mila esker, Ainara, Jabi, Maite, autobus gidari, jatetxeko langile eta irteeran partehartu duzuen ikasle guztiei. Plazer bat izan da.
Goizeko 9tan irten ginen Plaiaunditik 18 ikasle eta 2 irakasle.
Autobusean sartu orduko ohartu nintzen ikasleek ez zekitela oso ongi nora gindoazen. Listorretako inguruan dauden Aitzbitarteko kobazuloak ezagutzeko beharrezkoak diren jantziak ez baizeramatzaten. Txandalak beharrean galtza bakeroak, aldatzeko jantzirik ez.
Irteera batean bi alde egoten dira. Lehena, prestatutakoa. Bigarrena, prestatu gabea, inprobisazioari bide, aukera ematen diona. Irteera honek asko izan zuen bigarrenetik. Inprobisazioa, orain zer egin ziur ez jakitea, gauzak ongi edo oker aterako ote diren ez kontrolatzea,... Halere kasu hauetan oso garrantzitsua da konfidantza. Esperientziak eta egoten jakiteak ematen duen esperientzia.
Alde prestatuan, kubazuloetara bisita sartuko dut. Ainara eta Jabi-ri esker, Felix Ugarte espeleologia elkarteko kideak, Aitzbitartek gordetzen dituen sekretu batzuk ezagutu genituen. Oso jatorrak iruditu zitzaizkidan. Oso ibilbide didaktikoa eta atsegina prestatu zuten.
Alde ez prestatuari dagokionez, kobatik atera ondokoa aipatuko dut. Azkarregi irten ginen eta ia ordu t´erdi genuen autobusa iritsi aurretik. Inprobisatu. Eta orain zer? Perurena aldera oinez joatea erabaki genuen, ondoren bertan hamaiketakoa egiteko. Bidean, Mugaritz jatetxean sartu ginen, munduko 4. jatetxeriki hoberena omen, eta bertan Andoni Adurizen idazkariarekin hizketan aritu. Jatetxea erre berri denez, nahiko aztoratuak dabiltza azken aldian. Animoak eman genizkien. Azkenean, autobusa uste baino lehenago iritsi eta hamaiketakoa egitera joan ginen Perurena aurretik dagoen jatetxe batera. Txorizoa, odolkia, kroketak eta nola ez, sagardoa. Sagardoa ondoegi sartu zela uste det. Bueno, ba horixe. Inprobisazioak ere behar du tartea irteeretan. Inprobisazioak, ez-usteari ateak zabaltzen dizkio.
Mila esker, Ainara, Jabi, Maite, autobus gidari, jatetxeko langile eta irteeran partehartu duzuen ikasle guztiei. Plazer bat izan da.
No hay comentarios:
Publicar un comentario